مدت ها میشه که استقامت من برای تمرین کمتر شده. البته که ضعف جسمانی بی تاثیر نیست. چند مدتی پیوسته و گسسته ورزش را دوباره آغاز کردم؛ اما استمرار تمرین را موفق نشدم دوباره بدست آورم. مشغله ها بهانه هستند و من عدم انجسامِ ذهنم را هنوز به کنترل نظم نگرفتم. با این حال همچنان زمانی باید اختصاص به تمرین بدهم تا یادم نرود زنده ام و به کجا میروم!
از درخشش انسان در طول تاریخی می توان مثال های بسیاری را نوشت، کشف و پی بردن به پدیده های طبیعی گرفته تا اختراع هواپیما. مردمانی بودند در طول زمان که پرواز در خیال می پروراندند و خیلی ها غیرممکن میخواندندش. از شگفتی های انسان می توان نوشت و بیاید به هیاهوی بشریت هم سَری بزنیم. از جنگ ها بگیم، از بحران ها و اتفاقات ناگواری که "انسانیت" را زیر سوال می برند! گاه شگفتی ها و ناملایمتی ها هردو در کنار هم اتفاق می افتند و این «زمان مشترک» پرسش هایی در ذهن ایجاد می کند. روز های خونین فرانسه و نغمه های موسیقی بتهوون ، که از ناپلئون مدال سمفونی "اروئیکا"سلب شد. یا از آهنگسازی به نام دیمیتری بگوییم که با جوخه اعدام ملاقات کرد و به زندگی ادامه داد. از اروپای قرن هجدهم و مرز های شوروی عبور کنیم و به مسئله هنر موسیقی در این حال و هوای این روز های خودمان بپردازیم، این روز های ایران و مردمانش...